Düzen bozucu küçük bir davranışın onarılmaması, çevredeki diğer insanlara düzensizliğin ve suçun kabul edilebilir olduğu mesajını verir. Buna Broken Windows Theory (Kırık Camlar Teorisi) diyoruz.

Bu teori, 1982 yılında sosyal bilimci olan James Q. Wilson ve George L. Kelling tarafından ortaya atılmıştır. Küçük çaplı düzensizlikler ve suça eğilim gösteren davranışların göz ardı edilmesinin, toplumda daha ağır ciddi suçların işlenmesine zemin hazırladığı savunulur.

Teoriye göre bir binada bir cam kırılırsa diğer bütün camların kırılmasının önü açılır. Çünkü insanlar, o binanın kimse tarafından önemsenmediğini düşünür ve barbarlık göstermeye başlar. Bir süre sonra yapının bulunduğu bölgede suç oranlarının da arttığı görülür. Yaşanan küçük bir değişim ve ihmal, bütün bölgenin geleceğini etkileyebilmektedir.

Düzensizlik ve suç bulaşıcı bir nitelik taşır. Çöp atılmaması gereken bir yere atılan ilk çöp oradan alınmadığında, kuralsızlığın tolere edildiği mesajını verir ve o bölge, bir çöp yığınına dönüşebilir.

Ben, insan yaşamında da bu teorinin geçerli olduğuna inanıyorum. Sosyal ortamlarda sizi bir kez incitmelerine izin verdiğinizde, gerisi gelecektir. Küçük problemlerin ve yanlış davranışların hızla düzeltilmeye çalışılması büyük sorunların önüne geçer.

Aile üyeleri ve arkadaşlar arasında sorumluluklarını yerine getirmeyen, düzen ve disipline uymayan insanlar olduğunda, sistemde çatlamalar olmaya başlar. Zamanla bu tür davranışlar normalleştirilebilir ve karşılıklı saygı ve sevginin yerini hayal kırıklığı ve güvensizlik almaya başlar.

İşte o yüzden, camı ilk kırana veya çöpü ilk atana müdahale etmemiz ve davranışlarını düzeltmesi konusunda motive etmemiz gereklidir. Tıpkı sosyal ilişkilerde başına buyruk, toplumsal normları hiçe sayan, kırıcı ve düzen bozucu aile üyeleri veya arkadaşlarımızı uyarıp, bilinçli davranmaya teşvik etmemiz gerektiği gibi…

Kimsenin size bir “Çöp” muamelesi yapmasına izin vermeyin. Zamanında müdahale diğer tüm kötü davranışların önüne geçecektir.

Sevgiyle kalın,
18.06.2024